Editorial, Τεύχος 1

.. Είναι θλιμμένος και διαβάζει ποιήματα άλλων, γιατί δικά του δεν του βγαίνουν να γράψει. Είναι ερωτικά ποιήματα με μία ψίχα μίσους, με μια ψίχα λύσσας, ποιήματα που περνούν από χέρι σε χέρι, γιατί στη Νικαράγουα δεν μπορούν να τυπωθούν σε βιβλίο. Τα έχουν πιάσει αυτοί που έμαθαν κάθε λέξη από μνήμης και ακόμα κι αν σκουπίζουν κακά μωρού με το χαρτί, τα ποιήματα ποτέ-των-ποτών δεν θα χαθούν.

… Είναι ευτυχισμένος γιατί η κυρία που την έμαθε να γράφει κολλυβογράμματα, έγραψε τα λόγια του Σαντίνο. Είναι ευτυχισμένος γιατί μέσα σε σαρανταεφτά μέρες έμαθε μια γιαγιάκα σαν την Μιλάγρος να διαβάζει, η απολύτως ανέφικτη επανάσταση είναι πλήρως εφικτή. Πρέπει να είσαι τυφλός για να μη βλέπεις, αναλφάβητος, όπως παλιά, για να μην πιστέψεις. Είναι τρελά ερωτευμένος με μία πιτσιρίκα που λιώνει όταν χαμογελά και του διαλύει τα σωθικά, και χάνονται μαζί στις σκοπιές, στη φρουρά το ξημέρωμα, πιασμένοι χέρι με χέρι, και ανταλλάσσουν συμβουλές για να μην καταστραφούν τα φυσίγγια τους από την υγρασία.

… Διαβάζει ένα σημείωμα που του έφτασε με δύο μήνες καθυστέρηση. Ήδη το διάβασε έξι φορές και επιμένει να μη θέλει να καταλάβει τις λέξεις, αδύνατο να χωνέψει ότι μακριά από αυτόν σκότωσαν την Πάουλα. Και δεν θα το χωνέψει ποτέ. Ποτέ. Η Πάουλα είναι διακοπές σε άλλα βουνά. Θα ξαναγυρίσει όταν θα μπούμε στην Μανάγκουα. Η καρδιά του είναι παγωμένη και όσο κι αν πασχίζει να εξηγήσει αυτό το συναίσθημα στον Ομάρ Καμπέσας, ώστε μια μέρα να το γράψει, δεν του βγαίνει καμία εξήγηση. Τα λόγια δεν χρησιμεύουν σε τίποτα σχεδόν, λέει με το νου του. Πόσες φορές προσπάθησε να πει κάτι στον εαυτό του και δεν μπόρεσε, πόσες φορές επιχείρησε να μιλήσει γι’ αυτά που συμβαίνουν και δεν μπόρεσε. Πόσες φορές πάγωσε η καρδιά του και δεν το κατάλαβε. Αν τον σκοτώσουν τώρα, θα πάει για διακοπές στα ίδια βουνά με την Πάουλα. Ένας άντρας με παγωμένη καρδιά δεν κάνει καλή επανάσταση, του εξηγεί ένα μήνα αργότερα στην Κόστα Ρίκα ο Εδουάρδο Κοντρέρας. Αποφασίζει να αναβάλει το θάνατο μέχρι το τελευταίο λεπτό μετά τη νίκη. Διαβάζει τον Τσέ και ανακαλύπτει ότι όλα ειπώθηκαν πριν και καλύτερα. Ανακαλύπτει ότι τη ζωή σου αξίζει μονάχα να τη ζήσεις για όλους. Είναι χαμένος στους δρόμους της Λεόν, όμως η εθνοφρουρά είναι πιο χαμένη απ’ αυτόν, γιατί όποιος πάει πίσω δεν ξέρει που πάει, ενώ όποιος πάει μπροστά το ξέρει κι ας μην ξέρει τι του γίνεται. Γελάει μ’ αυτά που σκέφτεται. Η επανάσταση ξεπαγώνει την καρδιά του ανθρώπου. Η Πάουλα βρίσκεται ακόμα εκεί πάνω στα βουνά. Μακάρι να μην αστοχεί στο σημάδι της, όπως αστοχώ εγώ μερικές φορές. Οι άγγελοι ξέρουν πάντα καλό σημάδι.

<paco ignatio taibo II, με τέσσερα χέρια

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>