Editorial, Τεύχος 8

στο μεταξύ είχε καλοκαιριάσει και ετοιμαζόμασταν είχε καλοκαιριάσει και ετοιμαζόμασταν να φύγουμε παρέα για διακοπές πηγαίναμε στο νότο στη θάλασσα με τα αμάξια θα σταματούσαμε τυχαία στα μέρη θα μέναμε εκεί όσο θέλαμε και ύστερα θα φεύγαμε πάλι για άλλα μέρη γνωρίσαμε κι άλλον κόσμο σαν κι εμάς άλλους συντρόφους που έκαναν τα ίδια που μιλούσαν κι εκείνοι για το κίνημα κανείς δεν ξεκινούσε μόνος του κανείς δεν ήταν πια μόνος του ακόμη και τα ζευγάρια δεν ήταν πια μόνα τους ήταν πλέον φυσιολογικό να πηγαίνουμε όλοι μαζί σαν καραβάνι ακόμα και τις Κυριακές για να πάμε στην εξοχή και κάθε βράδυ βλεπόμασταν όλοι μαζί στα γραφεί μας οι περισσότεροι έρχονταν μετά το φαί και όταν φτάναμε μπροστά στα γραφεία αντικρίζαμε πάντα την ίδια σκηνή μια μεγάλη δέσμη φωτός να διασχίζει το δρόμο τα αμάξια οι μοτοσυκλέτες τα μηχανάκια των συντρόφων που καταλάμβαναν όλο το δρόμο ο κόσμος παρέες μέχρι πέρα στα παγκάκια

ένα συνεχές πηγαινέλα μια μεγάλη ζωντάνια ο θόρυβος από τα αμάξια που ξεκινούν και που φρενάρουν η μουσική από τα στερεοφωνικά των αυτοκινήτων που έχουν παρκάρει εκεί μπροστά και η μουσική που βγαίνει από το εσωτερικό των γραφείων τα γρατσουνίσματα από τις κιθάρες οι γλυκοί ήχοι από τα φλάουτα τα σφυρίγματα από τις φλογέρες τα μπόνγκος χτυπούν ρυθμικά κάθε βράδυ βλέπουμε καινούργια πρόσωπα κάθε βράδυ έχει καινούργια πράγματα να δούμε να ακούσουμε να κάνουμε να χαιρετίσεις τους πάντες να περιπλανηθείς στα δωμάτια να διαβάσεις τις εφημερίδες τοίχου και τις φρεσκοτυπωμένες προκηρύξεις να ανταλλάξεις πληροφορίες ειδήσεις σχόλια να οργανώσεις συσκέψεις τη γενική συνέλευση τις αφισοκολλήσεις που πρέπει να κάνουμε όλοι μαζί οι συζητήσεις οι καυγάδες οι αμήχανοι και ντροπαλοί νεοφερμένοι η σιγουριά των παλιών συντρόφων ο τρελός ή ο αλκοολικός που μπουκάρει μέσα

γύρω από τα γραφεία μας βρίσκονται συνεχώς στους δρόμους παρέες συντρόφων το βράδυ είναι γεμάτο ζωή ζωντάνια και θόρυβο με το σαματά που κάνουμε με τις φωνές τα τραγούδια τη μουσική και γεμάτο από τα χρώματα από τα μπουφάν τις εσάρπες τα φουστάνια τα καπέλα οι τοίχοι είναι όλοι ένα γκράφιτι που δεν σταματά με σχέδια και φράσεις που ανακατεύονται αλληλοκαλύπτονται πάνω σε όλους τους τοίχους ενάντια στα αφεντικά ενάντια στην παράνομη εργασία ενάντια σε κάθε εργασία ενάντια στο γκέτο ενάντια στην εκκλησία ενάντια στο δήμαρχο ενάντια στο συνδικάτο ενάντια στα κόμματα ενάντια στο δημοτικό συμβούλιο ενάντια στους αρσενικούς ενάντια στην ηρωίνη ενάντια στους φασίστες ενάντια στους μπάτσους ενάντια στους δικαστές ενάντια στο κράτος ενάντια στην αθλιότητα ενάντια στην καταστολή ενάντια στη φυλακή ενάντια στην οικογένεια ενάντια στο σχολείο ενάντια στη λιτότητα ενάντια στην ανία

«Οι Αόρατοι» Νάννι Μπαλεστρίνι

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>