Παρέμβαση στο Πάντειο

Την Τετάρτη 30-1-13 το ΠΜΣ Εγκληματολογίας του παντείου σε συνεργασία με το Ινστιτούτο Δημοκρατίας «Κωνσταντίνος Καραμανλής» και το Εθνικό Κέντρο Κοινωνικών Ερευνών διοργάνωσαν ημερίδα στην Τεχνόπολη στο Γκάζι, με τον ευφάνταστο τίτλο: «Πόλη, εγκληματικότητα και ανασφάλεια στην εποχήτης οικονομικής κρίσης». Ή αλλιώς τι θα κάνουμε εμείς οι «κοινωνικοί» «επιστήμονες» σε καιρούς κρίσης; Για το λόγο αυτό είχαν καλέσει για κράχτες τους super stars των ημερών – μαριονέτες υπουργό Προ.Πο Ν. Δένδια και δήμαρχο αθηναίων Γ. Καμίνη. Από τους καθηγητές του εγκληματολογικού του Παντείου συμμετείχαν οι εξής φωστήρες: ο Ι. Φαρσεδάκης και η Χ. Ζαραφωνίτου.

Κρατάει όμως χρόνια αυτή η κολόνια. Πέρα από τα προαναφερθέντα «τσακάλια», αρκετοί καθηγητές και σε αυτό το τμήμα (πχ Ε. Λαμπροπούλου, Σπ. Καλογερόπουλος κ.α.) και σε άλλα (πχ Χ. Παπασωτηρίου – Διεθνών και Ευρωπαϊκών Σπουδών, Β. Αρτινοπούλου – Κοινωνιολογία κ.α.), έχουν συμμετάσχει σε «έρευνες», στα «Συμβούλια για την Αντιμετώπιση της Παραβατικότητας» του υπουργείου Προ.Πο και της ελ.ας, στη διοίκηση του think tank της αστυνομίας (ΚΕΜΕΑ), σα σύμβουλοι της ελ.ας, της Interpol και αλλού, πλάι σε καραβανάδες, ΕΥΠατζίδες και μπάτσους.

Όσοι λοιπόν καμώνονται πως σκίζουν τα ρούχα τους για το «δημόσιο – δωρεάν» χαρακτήρα του πανεπιστημίου, στην πραγματικότητα είναι εντελώς γυμνοί. Γιατί τα ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα και κάποιοι καθηγητές τους τα τσεπώνουν εδώ και καιρό από δημόσιους και κρατικούς φορείς (εταιρίες, υπουργεία, think tanks).

Ακόμα, όσοι σκίζονται για το άσυλο και δεν κάνουν λόγο για το πώς ένα κομμάτι των σχολών έχει οργανική σχέση με το στρατό και την αστυνομία (με έρευνες, αναθέσεις έργων κα) έχουν ένα πτώμα στο στόμα τους.

Γιατί ξεχνούν επίσης κάτι πολύ βασικό. Η επιστήμη δεν ήταν ποτέ ουδέτερη και σε καιρούς κρίσης, όσο κι αν αυτή διατείνεται το αντίθετο, παράγει και αναπαράγει ιδεολογία γι’ αυτούς που τη χρηματοδοτούν. Και μεταφράζεται σε πράξεις: σε φράχτες και ναρκοπέδια στα σύνορα, σε «Ξένιο Δία», σε περιπολίες, σε ελέγχους, σε «μηδενική ανοχή», σε «αναπλάσεις», σε καταστροφή υφιστάμενων κοινωνικών σχέσεων και σε δημιουργία σχέσεων και δυνατοτήτων καπιταλιστικά αξιοποιήσιμων.

Σε καιρούς σαν τους σημερινούς λοιπόν, που η χρηματοδότηση της εκπαίδευσης θα λιγοστεύει όλο και περισσότερο, οι διάφορες κλίκες στα ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα λυσσάνε για το ποια δε θα βουλιάξει, ποια θα μείνει στην επιφάνεια για να συνεχίσει να τσεπώνει ό, τι διατίθεται. Κι αν το Πάντειο παράγει ιδεολογία και συναίνεση, άλλες σχολές παράγουν πιο πρακτικές εφαρμογές, πχ με μελέτες για τις αναπλάσεις, με έρευνες για τη ΝΑΣΑ, για φαρμακοβιομηχανίες ή για τη βιοτεχνολογία.

Αν λοιπόν οι κοινωνικοί επιστήμονες δεν πιάνουν μια στην αγορά εργασίας και αν το μόνο που επιφυλάσσουν για την τάξη μας είναι η Ασφάλεια(είτε σα θύτες, είτε ακόμα περισσότερο σαν θύματα), τότε για κάποιους καθηγητές μας η επιλογή είναι εύκολη. Και προσπαθούν να χτίσουν και να διατηρήσουν τις business τους.

Και για εμάς το ίδιο όμως: καλύτερα άνεργος, παρά κοινωνικός επιστήμονας – μπάτσος.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *