Συνωστισμός για τον καθαρισμό γκραφίτι

Το σύμπλεγμα της ασφάλειας καλά κρατεί. Κι αυτό φαίνεται πως το έχουν πάρει πολλοί χαμπάρι, καθώς πέρα απ’ τις εταιρείες security και τους φασίστες, τώρα φαίνεται να μπαίνουν στον χορό και εταιρείες καθαρισμού, εκμεταλλευόμενες την φιλολογία που υπάρχει γύρω από τα γκραφίτι και το κατά πόσο αυτές οι “μουτζούρες” βρωμίζουν έως και καταστρέφουν(!) τις πόλεις. Βέβαια, επειδή στην Ελλάδα βρισκόμαστε και ξέρουμε πως γίνονται οι δουλειές εδώ, δεν θα μπορούσε κι αυτή η δουλειά να μην γίνει με τον παραδοσιακό ελληνικό τρόπο του κονέ.

Μέχρι πρόσφατα, είχαμε τις γνωστές εθελοντικές ομάδες, όπως τους atenistas αλλά και άλλες, που με ευφυείς δράσεις, όπως ξεκολλάω τσίχλες από τα πεζοδρόμια και αφίσες απ’ τους τοίχους, παρουσιάζονταν ότι προσφέρουν κοινωνικό έργο 1. Στην πραγματικότητα το μόνο που έκαναν ήταν από το να συμβάλουν με τον τρόπο τους στην ιδεολογία του “βρώμικου κέντρου”, που το μόνο που του λείπει είναι αμισθί καθαρισμός και μπόλικοι μπάτσοι, μέχρι το να στρώνουν τον δρόμο για διάφορους μαφιόζους-επενδυτές real estate, όπως η περίπτωση του Μεταξουργείου και του Κεραμικού. Αλλά επειδή κρίση έχουμε και το αμισθί δεν προχωράει, ήρθε η ώρα να γίνει κάνα σοβαρό κονέ μπας και πέσει κάνα μεροκάματο.

Στην Θεσσαλονίκη τον δρόμο προσπαθεί να ανοίξει μια μ.κ.ο. με τίτλο «Πολιτιστική Εταιρεία Επιχειρηματιών Βορείου Ελλάδος», η οποία έχει καθαρίσει διάφορα μνημεία της πόλης προτρέποντας τον δήμο να αναλάβει κι αυτός τις ευθύνες του. Γιατί, όπως λένε και οι εκπρόσωποι της εν λόγω οργάνωσης, εντάξει δεν έχετε λεφτά, αλλά το ζήτημα δεν είναι οικονομικό, είναι ζήτημα πολιτισμού, εννοώντας δώστε και σε μας κάνα μεροκάματο, να συνεχίσουμε να καθαρίζουμε αγάλματα.

Στην Αθήνα απ’ την άλλη, τα πράγματα έχουν προχωρήσει αρκετά περισσότερο. Εδώ δεν υπάρχει ανάγκη διαμεσολάβησης καμίας ένωσης επαγγελμάτων και καμιάς μ.κ.ο. Για όσους δεν το θυμούνται ή δεν το άκουσαν, στα μέσα του Ιουνίου ήταν να γίνει μια τελετή βράβευσης μέσα στο κτίριο Αβέρωφ που βρίσκεται στο συγκρότημα του πολυτεχνείου της Πατησίων και θα ερχόντουσαν διάφοροι επιφανείς της διεθνούς οργάνωσης “Εuropa Nostra”, η οποία ασχολείται με αρχιτεκτονικά έργα και μνημεία, για να αποδώσουν το βραβείο που είχε κερδίσει το εν λόγω κτίριο μετά την αποκατάστασή του. Τότε διάφοροι δημοσιογράφοι με μπροστάρη τον Ρηγόπουλο της Καθημερινής έτρεξαν να φωνάξουν για τον επικείμενο διασυρμό της χώρας (καθώς το βραβευμένο κτίριο είχε “λερωθεί” από γκραφίτι) και πώς θα το έβλεπαν έτσι οι επίσημοι της μ.κ.ο. και άλλα τέτοια ωραία.

Τότε ήταν που ανέλαβε εθελοντικά και με την πλήρη δημοσιογραφική κάλυψη ένας επαγγελματίας, ιδιοκτήτης εταιρείας φωτεινών επιγραφών(!), να καθαρίσει το κτίριο και να λάβει της ευχαριστίες της σχολής και της θεατρικής ομάδας του πολυτεχνείου που έπαιξε για χάρη του μια παράσταση. Υποτίθεται ότι η ιστορία είχε ως εξής: o Ρηγόπουλος έβγαλε την είδηση, ο ιδιοκτήτης της εταιρείας την διάβασε, πήρε τηλέφωνο στην εφημερίδα και προσφέρθηκε να βγάλει ασπροπρόσωπη τη χώρα. Ο δημοσιογράφος έδωσε το τηλέφωνο του στην διοίκηση της σχολής αρχιτεκτόνων και αυτή τον κάλεσε να προσφέρει την πολύχρονη εμπειρία του στις φωτεινές επιγραφές καθαρίζοντας (δηλ. βάφοντας) τα σημεία που είχε γκραφίτι (συμπεριλαμβανομένων και μαρμάρων). Και επειδή τα καλά παιδιά ποτέ δεν χάνονται, αυτός ο «καλός επαγγελματίας» βρέθηκε με το συνεργείο του μετά από δυο βδομάδες να καθαρίζει τους δρόμους τις Αθήνας.
Ο δήμος της Αθήνας, έχοντας προϊστορία “μάχης με τα γκραφίτι”, αποφάσισε να το πάρει πιο ζεστά το θέμα και ξεκίνησε μια δράση καθαρισμού των κεντρικών (a.k.a. τουριστικών) δρόμων της Αθήνας από τα τέλη Ιουλίου, πιάνοντας τις οδούς Αθηνάς, Σταδίου, Πανεπιστημίου και Ερμού. Η διάρκεια του προγράμματος ήταν συνολικά τρείς μήνες, δηλαδή μέχρι τα τέλη Οκτώβρη. Τώρα, πώς γίνεται μια εταιρεία φωτεινών επιγραφών να κάνει καριέρα σαν συνεργείο καθαρισμού υπό την αιγίδα του δήμου, αυτό μόνο ο ίδιος ο επιχειρηματίας το ξέρει, ο δήμος και ο Ρηγόπουλος. Από την άλλη, τους γκραφιτάδες δεν κατάφερε να τους κάνει καλά η εμπορική ενσωμάτωση των καλών ημερών και θα τους κάνει τώρα ο δήμος με μερικούς τυχοδιώκτες επαγγελματίες; Αλλά δεν πειράζει, καλό είναι να υπάρχει και κάποιος που θα “ανανεώνει τον καμβά”, γιατί μια πόλη σαν την Αθήνα, για παράδειγμα, που εύκολα μπορεί να την χαρακτηρίσει κάποιος από τις πιο βαμμένες πόλεις διεθνώς, το τελευταίο που έχει να φοβάται είναι η αισθητική αποστείρωση των δρόμων της.

Σημειώσεις:

  1. Ποιος να το ήξερε ότι θα το δούμε κι αυτό. Σε μια απ’ τις τελευταίες καλλιτεχνικές παρεμβάσεις τους οι atenistas, βρέθηκαν στο αυτόφωρο καθώς ένας κάτοικος του Κολωνακίου που τους είδε να ζωγραφίζουν κάποια δημόσια σκαλοπάτια κάλεσε την αστυνομία η οποία τους μάζεψε όπως-όπως (ήταν και παραμονές του αγίου πολυτεχνείου). Βέβαια όποιος έχει τα μέσα πάντα την βγάζει καθαρή και ένα τηλέφωνο από το δημαρχείο ήταν αρκετό για να λήξει η παρεξήγηση.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>