Όταν το super πρέπει να σώσει τα προσχήματα…

Οι εξεγέρσεις των αράβων συγκλόνισαν κάθε αυταπάτη που είχε χτισθεί στους δυτικούς υπηκόους από κάθε λογής στερεότυπα κατωτερότητας και ρατσισμού. Κλόνισε μαζί τους και τους ιδεολογικούς μηχανισμούς των κρατών αυτών που καταναλώνοντας εν πολλοίς τα ιδεολογήματα που οι ίδιοι πλασάρουν σαν «εξήγηση της δυτικής κυριαρχίας» πάνω στο αραβικό προλεταριάτο, πιάστηκαν με τα βρακιά πεσμένα, όταν οι νεαροί /ες άραβες άρχισαν να αλλάζουν τον κόσμο, και με το αίμα τους. Αυτό με τα βρακιά πεσμένα ερμηνεύτηκε κοινωνικά μέσα από το πρίσμα της συγκεκριμένης ιστορικής καπιταλιστικής κίνησης, και σαν σημείο καμπής έχει τις ιδεοληψίες που πουλάνε οι δυτικοί για τον εαυτό τους, και τα υπέροχα εργαλεία που μόνο αυτοί φτιάχνουν. Οι δυτικοί είδαν μέσα από τον καθρέπτη της κυριαρχίας τους, αυτούς τους «απολίτιστους» να γίνονται αυτό που είναι χάρις στα εργαλεία που οι ίδιοι οι δυτικοί έχουν δημιουργήσει, τον υπολογιστή και το facebook. «Δεν θα γίνονταν αυτές οι εξεγέρσεις αν δεν υπήρχαμε εμείς» σκέφτηκαν και ηρέμησαν. Όμως αυτή η αποτυχία, όχι απλώς πρόβλεψης 1, αλλά εντοπισμού των έντονων κοινωνικών/ταξικών εντάσεων στην αιγυπτιακή κοινωνία, έριξε στο καναβάτσο τους μηχανισμούς των δυτικών κρατών. Το θεωρούσαν αδύνατο να εξεγερθούν οι άραβες, γιατί ήθελαν να είναι αδύνατο και τελικά το πίστεψαν.

Αυτή η αποτυχία των ειδικών αναλυτών του συστήματος που πληρώνεται αδρά για την διανοητική εργασία τους να συγκεντρώνουν στοιχεία, να τα αξιολογούν με κάποιο ήδη κοινωνικά διαμορφωμένο τρόπο (που είπαμε περιφραστικά μέσα σε ποιο πλαίσιο κινείται) και να εισηγούνται συγκεκριμένες κινήσεις, είναι πολύ σημαντική για να αφεθεί στην τύχη της. Πέρα από τους αναπόφευκτους εσωτερικούς κραδασμούς στην ιεραρχία τους, άλλωστε μια αποτυχία κάποιων είναι η ευκαιρία κάποιων άλλων, υπάρχει ένα τεράστιο ζήτημα ιδεολογικού προσανατολισμού των κενών ερμηνείας που δημιουργεί ένα τέτοιο ιστορικό γεγονός. Κενό στην κυρίαρχη γλώσσα/ερμηνεία της επανάστασης κάποιων που θεωρούνταν από καιρό ξοφλημένοι. Το αραβικό προλεταριάτο. Η είδηση λοιπόν ότι ένας σούπερ κομπιούτορας προβλέπει (λίγο αργά είναι η αλήθεια) την επανάσταση στην Αίγυπτο έκανε τον γύρο του ψηφιακού κόσμου. Αφού τον «τάισαν» με 100 εκ. άρθρα και αφού δημιούργησε ένα συνδεδεμένο δίκτυο από 100 τρις διασυνδεδεμένες «πληροφορίες» σχετικά με την διάθεση ενός πληθυσμού σε μια συγκεκριμένη τοποθεσία, στην ερώτηση «πως πάει η Αίγυπτος;», σαν αποτέλεσμα στο καρδιογράφημα έδειξε το κώμα που περιήλθε ο Μουμπάρακ. Και σουπερ λοιπόν, όχι απλός ή ότι να’ ναι, και μάντης (κακών για αυτούς) προβλέψεων.

Ο τεχνολογικός φετιχισμός είναι ένα από τα κύρια λιπαντικά των αξιώσεων για κατανόηση του κόσμου που παράγουν οι δυτικές κοινωνίες, και σε αυτήν την ιστορική στιγμή δεν θα μπορούσε να είναι αλλιώς. Γενικά μιλώντας, η κωδικοποίηση διαμορφώνεται ως εξής: η αποτυχία είναι της ανθρώπινης (διανοητικής) εργασίας και η λύση είναι στον υπολογιστή (και στον μετασχηματισμό της εργασίας που αυτό φέρνει), στους υπολογισμούς του και στα μαθηματικά του μοντέλα. Βέβαια, οι άραβες εξεγερμένοι γράφουν ιστορία με την θέληση και το αίμα τους, αδιαφορώντας για τα μοντέλα που επιτυγχάνουν ή αποτυγχάνουν να προβλέψουν. Αν και σίγουρα γνωρίζουν ότι οι μηχανές θανάτου, και όχι μόνο, έχουν στοχεύσει πάνω τους…

Σημειώσεις:

  1. από το άρθρο του bbc «supercomputer predicts revolution» της 9ης σεπτέμβρη 2011

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.