Στις 12,13 και 14 Οκτώβρη πραγματοποιήθηκε το 3ημερο φεστιβάλ του game over στο αίθριο της αρχιτεκτονικής. Το φεστιβάλ περιλάμβανε τρεις εκδηλώσεις με θέματα:

– Η γοητεία του πειρατή – ενάντια στην πνευματική ιδιοκτησία

Μια ιστορική αναδρομή για τη δημιουργία της έννοιας της πνευματικής ιδιοκτησίας από την εποχή της τυπογραφίας μέχρι και την ψηφιακή εποχή.

Το θέμα ήταν μερικώς αναπτυγμένο με σκοπό να συνεχιστεί η συζήτηση πάνω σε αυτό μαζί με ανθρώπους που θα ενδιαφέρονταν για το ζήτημα.

– Video Games : ηλεκτρονική εκπαίδευση

Οι αλλαγές στο παιχνίδι, στην κοινωνικότητα αλλά και στην εκπαίδευση που προκύπτουν μέσα από τα video games.

– Ο καθόλου τυχαίος θάνατος ενός εκπαιδευτικού συστήματος

Γιατί το επίσημο εκπαιδευτικό σύστημα υποβαθμίζεται συνεχώς; Τι αντίκτυπο έχει αυτή η υποβάθμιση στο υποκείμενο του φοιτητή; Τι πραγματικά σημαίνουν οι διαχειριστικές κινήσεις του κράτους για την “επίλυση” του προβλήματος;

Πέρα από τις τρείς αυτές εκδηλώσεις, το φεστιβάλ περιλάμβανε και τη θεατρική παράσταση «Ο τυχαίος θάνατος ενός αναρχικού» του Ντάριο Φο από τη θεατρική ομάδα Μηχανικοί του Φθηνού Μελοδράματος και μια συναυλία. Ο χώρος πειράχτηκε δημιουργικά για τις ανάγκες του φεστιβάλ με στόχο να αλλοιώσει την προηγούμενη εικόνα της αποστείρωσης και της καθαρότητας και να αποπνέει ζωντάνια και μια αίσθηση οικειότητας (κάτι που είχε πολλά χρόνια να συμβεί στο αίθριο, μιας και η διοίκηση του πολυτεχνείου προτιμά να το κρατάει μαυσωλείο της περασμένης αίγλης του). Στη δημιουργία αυτού του κλίματος βοήθησαν πολύ οι πάγκοι και τα σταντ με τα δεκάδες διαφορετικά έντυπα, τα τραπεζάκια που είχαν στηθεί για κουβέντα και διάβασμα, οι αφίσες στους τοίχους αλλά και τα διάφορα installations για το μηχανικό σώμα που κρέμονταν γύρω από τις στοές.

Στόχος του φεστιβάλ ήταν τόσο το να επαναφέρει ζητήματα σχετικά με την εκπαίδευση τα οποία απασχολούν εδώ και καιρό τη συνέλευση του Game Over και θεωρούμε ότι είναι καλό να αποτελούν πεδία συνεχούς προβληματισμού, όσο και το να ανοίξει καινούρια ζητήματα, σαν μια πρώτη προσέγγιση, με σκοπό αυτά να εξελιχθούν μέσω της συνδιαμόρφωσης απόψεων.

Η προσέλευση του κόσμου, παρ’όλο το γενικά φορτωμένο πρόγραμμα του 3ημέρου με άλλες κινηματικές δράσεις, ήταν μεγάλη και περιλάμβανε πολλά ετερόκλητα υποκείμενα. Από φοιτητές και δασκάλους, που είναι οι άμεσοι αποδέκτες των αλλαγών που υφίσταται το εκπαιδευτικό σύστημα, μέχρι και εξωπανεπιστημιακούς που απλά θεωρούν μεγάλη την αναγκαιότητα συζήτησης τέτοιων ζητημάτων. Οι προβληματισμοί που εκφράστηκαν κατά την εξέλιξη του φεστιβάλ και στη διάρκεια όλων αυτών των εκδηλώσεων ήταν πολλοί και με αρκετό ενδιαφέρον. Αυτός είναι και ο λόγος που επιλέγουμε να μην αναφερθούμε με αυτό το κείμενο πιο αναλυτικά (θα κυκλοφορήσει μπροσούρα με τις εισηγήσεις και των τριών εκδηλώσεων και κομματιών της κουβέντας που ακολούθησε).

Και για να κλείσουμε κάπως αυτή τη μικρή αναφορά.

Μπορεί σε τέτοιες περιόδους το να γίνονται δράσεις με αντικείμενο την εκπαίδευση και τα νέα τεχνολογικά μέσα να φαντάζει εξεζητημένο. Εμείς όμως, βλέπουμε ότι αυτήν την εποχή που το επίσημο εκπαιδευτικό σύστημα σαπίζει, ο μόνος αξιοπρεπής τρόπος να στεκόμαστε απέναντί του είναι το να προσπαθούμε να σώσουμε τη σκέψη και το μυαλό μας. Να προσπαθούμε να χρησιμοποιούμε τις υποδομές του για τις δικές μας διαδικασίες αυτομόρφωσης. Να συνειδητοποιούμε ότι το εκπαιδευτικό σύστημα δεν είναι αποκομμένο από τους υπόλοιπους τομείς της κοινωνικής πραγματικότητας, αλλά ότι αλληλεπιδρά με αυτούς και ό,τι αλλαγές υφίσταται θα είναι αλλαγές που θα συναντήσουμε μπροστά μας, σαν εργάτες στη συλλογική και προσωπική μας ζωή.

Για αυτούς και για όλους τους λόγους του κόσμου λοιπόν, επιλέγουμε μεταξύ άλλων να ασχοληθούμε και με το εκπαιδευτικό σύστημα και το πώς αυτό επηρεάζεται από τα νέα τεχνολογικά μέσα. Και θα συνεχίσουμε να το κάνουμε.

Μέχρι την επόμενη φορά, τα μάτια στους τοίχους και στα τραπεζάκια.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *